Golpe de estado no FMI

Un artigo de Walter Goobar

O interminable thriller xeopolítico montado en torno do caso do destituído Director Xeral do FMI, Dominique Strauss-Kahn, a partir do presunto intento de violación dunha asistenta do hotel Sofitel de Nova York, continúa mostrando arestas dramáticas: trátase soamente dun pervertido cebado na súa impunidade?, era ela unha prostituta? Houbo unha conspiración?

Mentres os medios de comunicación hexemónicos manteñen a versión oficial sobre o ocorrido na suite do hotel cinco estrelas de Manhattan, un cúmulo de evidencias indica que o libidinoso Strauss-Khan caeu nunha trampa.

Segundo informes de prensa, a asistenta guineana, de 32 anos de idade, empregada do hotel Sofitel, recibiu a rechamante suma de 100.000 dólares que foron depositados na súa conta bancaria. The New York Times recoñece o pago, pero non analiza a orixe destes fondos. O Times suxire que o diñeiro foi depositado na conta da asistenta polo seu noivo que está a cumprir unha condena por narcotráfico nunha prisión de máxima seguridade.

De acordo cos dous funcionarios citados polo Times, a muller mantivo unha conversación telefónica co seu noivo un día despois do seu encontro con Strauss-Kahn, na que falou sobre os posibles beneficios de concretar as acusacións contra el. A conversa foi gravada.

O noivo da asistenta guineana fora arrestado por cargos de posesión de 400 libras de marihuana. O traficante integra a nómina de persoas que fixeron depósitos múltiples en efectivo, por un total de ao redor de $ 100.000, na conta bancaria da muller nos últimos dous anos. Os depósitos fixéronse en Arizona, Xeorxia, Nova York e Pennsylvania.

Os investigadores tamén se decataron de que a muller estaba a pagar centos de dólares cada mes en gastos de teléfono a cinco empresas. A asistenta insistira en que só tiña un teléfono e dixo que non sabía nada acerca dos depósitos, agás que foron feitos por un home que describiu como o seu noivo e os seus amigos.

Un dos enigmas deste caso é que a pesar dos rexistros bancarios e de chamadas telefónicas, os investigadores policiais e os fiscais fallaron en revelar a identidade das persoas que realizaron estas transferencias de diñeiro.

Os informes suxiren que poden ser “relacionados coas drogas”, co que descartan a posibilidade de que o diñeiro podería ser parte de pago pola celada a Strauss-Kahn. Os informes tamén mencionan que os depósitos de efectivo fixéronse “nos últimos dous anos”, por tanto, dá a impresión de que non gardan relación co caso de Strauss-Kahn.

Se os 100.000 dólares foran efectivamente depositados na conta bancaria da muller no curso dos últimos dous anos, por que ía estar traballando como asistenta de hotel? Existe a posibilidade de que o diñeiro non fose propiedade da muller, senón que ela soamente prestase as súas contas para blanquear diner proveniente do tráfico de drogas. Esta información era coñecida polos fiscais nunha etapa temperá da investigación, con todo, Strauss-Kahn foi posto en liberdade só despois de que renunciou ao FMI e de que se concretase o nomeamento do ministro de Finanzas de Francia, Christine Lagarde, como a súa sucesora.

Até o momento, a hipótese probable dunha montaxe dirixida contra Strauss-Kahn non está a ser debidamente abordada polos medios de comunicación estadounidenses.

Segundo o xornalista francés Thierry Meyssan, director da Rede Voltaire, pouco antes da súa definitiva caída en desgraza, o pragmático Strauss-Kahn “que non era un banqueiro, senón un académico”, pronunciouse pola sepultura do dólar como divisa de reserva de última instancia, para ser substituído polos Dereitos Especiais de Xiro. A data prevista para o anuncio era o 26 de maio de 2011. Con esa proposta, DSK gañouse poderosos inimigos en Wall Street.

Algúns datos do arresto, tamén indican que o ex director do FMI pode ser vítima de uha trampa cuxo verdadeiro transfondo é a sigilosa guerra financeira internacional.

O 16 de maio, poucas horas despois de que se consumou a presunta violación, Dominique Strauss-Kahn see achaba confortablemente instalado no seu asento do voo de Air France cando foi arrestado, 10 minutos antes do despegamento. Segundo a tripulación do avión, os policías da Unidade de Vítimas (a mesma da serie de televisión A Lei e a Orde: Unidade de vítimas especiais) non recorreron aos seus colegas do aeroporto Kennedy para que fixesen o arresto, senón que quixeron realizalo eles mesmos.

Para evitar que alguén puidese previr a Strauss-Kahn, solicitaron que se interferise o sinal da telefonía móbil nesa zona do aeroporto. Con todo, a posibilidade de interferir o sinal da telefonía móbil non forma parte das prerrogativas dunha brigada de loita contra o vicio. Isto demostra que desde o momento do seu arresto, o de Strauss-Kahn foi considerado un caso de seguridade nacional.

A xuíza Melissa Jackson decidiu recluír a DSK en Rikers Island, unha dos cárceres máis perigosos do mundo. O director do FMI permaneceu incomunicado nesa prisión durante 10 días nos que o funcionamento da institución internacional tamén estivo bloqueado por falta de firma autorizada.

O 26 de maio, día fixado para a creación da nova moeda internacional de reserva, o director xerente do FMI que debía formular estes anuncios durante o Cume do G8, en Deauville, Francia, estaba encerrado e incomunicado nunha cela e reducido á categoría dunha especie de besta en celo.

Con Strauss-Kahn preso, o tambaleante predominio do dólar mantívose intacto, pero tornouse máis artificial que nunca. Trátase do dólar cuxo valor pretendían relativizar os Estados emerxentes, pero que serve de base ao poderío do complexo militar-industrial estadounidense.

Non foi unha simple coincidencia que, 24 horas despois de que Strauss-Kahn presentase a súa renuncia ao FMI, a xuíza concedeulle a liberdade baixo fianza que antes da renuncia denegáralle.

A candidatura de Christine Lagarde como sucesora de Straus-Kahn foi confirmada o 26 de xuño. O seu nomeamento foi aceptado o 28 de xuño tras unha decisión de 24 membros da xunta executiva do FMI.

A diferenza de Strauss-Kahn que era un académico, Lagarde é unha persoa que goza de total confianza de Wall Street e o establishment bancario dos Estados Unidos. A súa candidatura fora aprobada por Estados Unidos. O secretario do Tesouro Timothy Geithner declarou o 28 de xuño: ?Compráceme anunciar a nosa decisión de apoiar a Christine Lagarde á cabeza do FMI?, dixo Geithner nunha declaración, horas antes de que os 24 membros do Directorio Executivo do FMI expedísense sobre o tema.

Strauss-Kahn foi posto en liberdade ao día seguinte da decisión da xunta executiva do FMI.

Se a información sobre a asistenta guineana revelouse uns días antes, a candidatura de Lagarde como directora do FMI podería ser posta en dúbida.

Segundo o profesor canadense Michel Chossudovsky, titular da ONG Globalresearch, ?o cambio de réxime no FMI foi implementado con rapidez, por non falar das implicacións do caso Strauss-Kahn en relación coas eleccións presidenciais francesas?.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.