O terrorismo como escusa para apropiarse do gas palestino

Gaza: o gas na mirilla

gaseoducto-GazaE segue a guerra polo gas. Despois de atacar Siria e repartirse o gas dese país antes de lograr conquistalo, os occidentais atacaron Iraq -utilizando para iso o Emirato Islámico- para pechar o camiño ao gasoduto entre Irán e Siria. E agora están a tratar de acabar con Hamas que é, como as demais ramas da Irmandade Musulmá, un aliado de Washington, pero oponse ao saqueo do gas palestino.

Para atopar unha das causas do ataque israelí contra Gaza hai que profundar porque esa causa áchase exactamente a 600 metros por baixo do nivel do mar e a 30 quilómetros da costa da franxa de Gaza. Alí, nas augas territoriais palestinas, atópase un importante xacemento de gas natural, o chamado Gaza Marine, estimado en 30.000 millóns de metros cúbicos e dun valor de varios miles de millóns de dólares. Segundo un mapa elaborado pola axencia gobernamental estadounidense US Geological Survey tamén existen outros xacementos de gas e de petróleo en terra firme, en Gaza e en Cisxordania.

En 1999, mediante un acordo asinado por Yaser Arafat, a Autoridade Palestina confía a explotación de Gaza Marine a un consorcio conformado por British Group e a compañía privada palestina Consolidated Contractors, que dispoñen respectivamente do 60 e o 30% das accións. O 10% restante correspondería ao Fondo de Investimentos da Autoridade Palestina. Perfóranse 2 pozos, Gaza Marine 1 e Gaza Marine 2. Pero nunca chegan a iniciar a produción porque Israel, que quere todo o gas a prezos ínfimos, bloquéaos.

A través do ex primeiro ministro británico Tony Blair, enviado do «Cuarteto para o Medio Oriente», prepárase un acordo con Israel, que priva aos palestinos das tres cuartas partes dos futuros ingresos do gas e pon a parte que lles toca nunha conta internacional baixo control de Washington e Londres.

Pero, inmediatamente despois de gañar as eleccións de 2006, Hamas rexeita ese acordo, cualificándoo de roubo, e esixe o seu renegociación. En 2007, o actual ministro israelí de Defensa Moshe Ya’alon declara que «o gas non poderá extraerse sen unha operación militar que poña fin ao control de Hamas en Gaza».

En 2008, Israel desata contra Gaza a operación «Chumbo Fundido». En setembro de 2012, a Autoridade Palestina anuncia que, a pesar da oposición de Hamas, renovou as negociacións con Israel sobre a cuestión do gas. Dous meses despois, a admisión de Palestina na ONU como «Estado observador non membro» fortalece a posición da Autoridade Palestina nas negociacións. Pero Gaza Marine segue bloqueado, o cal impide que os palestinos poidan explotar a riqueza natural existente no seu territorio.

A Autoridade Palestina lanzouse entón por outro camiño. O 23 de xaneiro de 2014, durante o encontro do presidente palestino Abbas co presidente ruso Putin, discutiuse a posibilidade de confiar á compañía rusa Gazprom a explotación do xacemento de gas das augas de Gaza. Así o anuncia a axencia Itar-Tass, subliñando que Rusia e Palestina teñen intencións de fortalecer a cooperación bilateral no sector enerxético. Nese marco, ademais da explotación do xacemento marítimo de gas, prevese tamén a dun xacemento de petróleo nos arredores da cidade palestina de Ramallah, en Cisxordania. E a compañía rusa Technopromexport está disposta a participar na construción dunha termoeléctrica dunha potencia de 200 MW na mesma zona.

A formación dun novo goberno palestino de unidade nacional, o 2 de xuño de 2014, acrecenta as posibilidades de concretar o acordo entre Palestina e Rusia.

Dez días despois, o 12 de xuño, anúnciase o secuestro dos 3 mozos israelís, atopados mortos o 30 de xuño, proporcionando así o casus belli que dá inicio á operación «Marxe protectora» contra a franxa de Gaza. Operación que forma parte da estratexia de Tel Aviv, que busca apropiarse das reservas enerxéticas de toda a conca do Levante, incluíndo as de Palestina, as do Líbano e as de Siria.

E tamén encaixa na estratexia de Washington que, co seu apoio a Israel, trata de garantirse o control de todo o Medio Oriente impedindo que Rusia volva gañar influencia na rexión.

Estamos ante unha mestura explosiva, cuxas vítimas son -outra vez- os palestinos.

Un artigo de Manlio Dinucci, en Il Manifesto.

2 opiniones sobre “O terrorismo como escusa para apropiarse do gas palestino

  1. Logo de ler o teu artigo e comprovar que nom tem nem um só “gosto”, agás agora o meu e, obrigada por lembrar-me que estavas mui activo ultimamente, chego à conclusom de que nom muitas pessoas, interessadas e sensibilizadas co conflito, tiverom acceso à sua letura.

    A minha pequena reflexom, que nom conselho, é que deverias levar esta contrainformaçom a outros foros: Sermos GZ e outras publicaçons do Pais, assim como de Euskalerria e Catalunya.

    Às vezes pensamos que a gente save, e a realidade é que a gente nom savemos. E eu nom som das que gosto de ter informaçom para mim soia para logo presumir (sempre os egos) nas tertúlias entre companheiras. Bem sei que este nom é o teu caso, por isso muitas agradeceriamos-che as tuas publicaçons em imprensa, por exemplo. Obrigada

    Gústame

    1. Ola, moitas grazas polos teus comentarios. Un xa fai todo o posíbel por espallar a información que teño, pero moitas veces tamén nos atopamos que a xente non lle interesa demasiado, o morbo véndese mellor que información como a que acabas de ler ou como esta.

      Gústame

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.